Ümit ve Serkan (8)

Bugün Katja'nın dersi olduğu için çocuklarla yürüyerek (ehliyetim yok) kaynanamın evine gitmek zorunda kaldık. Ümit bütün sabah pastaneden kek almanın planlarını yapıyordu. Planın bir zayıf noktası vardı, o da o saatlerde Astrid'in o pastanede olması ihtimalinin yüksek olmasıydı. Haftasonları Astrid ve babası yüzmeden dönünce öğle yemeğinden önce bir kahve içip eve geçiyorlar. Ümit, Eğer Astridlere yakalanırsak keki Astrid'in babası ödeyecek diye korkuyordu. Buna karşı da bir plan yapıldı. Ben ve Serkan pastaneye uğramadan okul bahçesine geçeceğiz, Ümit de keki alacak, parayı ödeyip pastanenin arka kapısından sıvışıp okul bahçesinde bizimle buluşacak. Pastaneye yaklaşırken bizimkiler hırsız gibi parmaklarının ucunda meydanı geçmeye başlayınca pastanenin içinde oturmakta olan Astridler bu komik manzarayı tabii ki gördüler. Plan suya düşmüştü. İçeri girdik. Ümit kek almaya giderken Astrid de kalktı ve ben ödeyeyim dedi. Ümit kızdı, olmaz filan dedi ama Astrid olayı anlayamadığı için yine de ödedi. Ümit'e de sen de bana doğumgünü hediyesi alırsın diyerek sorunu kendince çözdü. Ondan sonra kalktık ve pastaneden çıktık. Ümit yol boyunca Astrid'e en kötü ne hediye edebileceğinin planlarını yaptı. Pembe bir barbie'de (Astrid pembeyi sevmiyormuş) karar kıldı. Akşama doğru Astrid bize uğradığında her şey çoktan unutulmuştu ve kahkahalar eşliğinde dedikodu yapıldı.